اندازه فونت : +
یک نویسنده و پژوهشگر حوزه مفاسد اقتصادی:

لزوم اصلاح قانون ماده ۱۰۰ شهرداری ها/ برای دستیابی به درآمد پایدار باید اقتصاد شهر را تعریف کرد

نویسنده و پژوهشگر حوزه مفاسد اقتصادی گفت: ریشه اصلی مشکل در بحث ماده ۱۰۰ این است که مجموعه های مدیریت شهری بواسطه اخذ جرایم از تخلفات ذینفع هستند و تخلف برای آن ها سودآور و درآمدزاست که این قاعده باید برعکس شود.

به گزارش اروم نیوز، مجتبی احمدی در گفت و گو با ندای ارومیه با اشاره به لزوم اصلاح قوانین مدیریت شهری به منظور جلوگیری از بروز فساد و نارضایتی در مردم، اظهار کرد: برخی مفاد قانون شهرداری ها از جمله ماده ۱۰۰ با توجه به این که زمینه بروز مشکلات متعددی را ایجاد می کنند باید اصلاح شده و سازوکارهای جدیدی جایگزین آن ها شوند.

وی افزود: ریشه اصلی مشکل در بحث ماده ۱۰۰ این است که مجموعه های مدیریت شهری بواسطه اخذ جرایم از تخلفات ذینفع هستند و تخلف برای آن ها سودآور و درآمدزاست که این قاعده باید برعکس شود.

این نویسنده و پژوهشگر تصریح کرد: راهکار اصلی برای حل مشکل این است که بروز تخلف برای شهرداری ها باید زیان آور باشد که در این صورت آن ها تمامی امکانات خود را برای جلوگیری از بروز تخلف بسیج خواهند کرد.

احمدی در ادامه گفت: البته اگر بخواهیم ریشه ای تر و عمیق تر به مساله نگاه کنیم آن چه که موجب می شود شهرداری ها به سمت تراکم فروشی و بحث جرایم سوق پیدا کنند نبود منابع درآمد پایدار است که تا این مساله رفع نشود حل مشکلات بعدی چندان میسر نمی شود.

وی ابراز داشت: یکی از راهکارهایی که می تواند در وضعیت فعلی مفید باشد قانون مالیات بر ارزش زمین است.

وی تصریح کرد: به طور کلی برای دستیابی به اقتصاد پایدار باید اقتصاد شهر را تعریف کنیم و این واقعیت جای خود را پیدا کند که اقتصاد یک شهر به مردم آن گره خورده است.

احمدی افزود: دخالت دادن موثر مردم در مدیریت شهری ریشه حل بسیاری از مشکلات امروز شهرهای ما است که تحقق این امر در گرو ایجاد سازوکارهایی برای افزایش شفافیت و افزایش احساس تعلق خاطر مردم به شهری است که در آن زندگی می کنند.

وی گفت: با وضعیت فعلی انتخابات شوراهای اسلامی شهر این احساس تعلق در مردم ایجاد نمی شود فلذا اصلاح سازوکار این انتخابات ها هم از این حیث ضروری است.

این نویسنده و پژوهشگر خاطرنشان کرد: ما باید به دنبال ایجاد یک نظام پایدار مشارکت موثر مردم در بحث مدیریت شهری باشیم که موجب شود مردم بواسطه امکان اثرگذاری احساس تعلقی که به شهر خود پیدا می کنند هم در پرداخت هزینه ها مشارکت داشته باشند و هم در مدیریت بودجه و اخذ تصمیمات برای مدیریت شهر.

انتهای پیام/